Zenon Grocholewski

Skocz do: nawigacji, szukaj
Kraj działania Polska, Watykan Data i miejsce urodzenia 11 października 1939
Bródki prefekt Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego Okres sprawowania od 1999 Wyznanie katolickie Kościół rzymskokatolicki Prezbiterat 27 maja 1963 Nominacja biskupia 21 grudnia 1982 Sakra biskupia 6 stycznia 1983 Kreacja kardynalska 21 lutego 2001
Jan Paweł II Kościół tytularny bazylika św. Mikołaja w Więzieniu Odznaczenia

Zenon Grocholewski (ur. 11 października 1939 w Bródkach) – polski biskup rzymskokatolicki, arcybiskup, kardynał od 2001, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, prefekt Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego i wielki kanclerz Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego od 1999.

Życiorys

Ukończył studia prawnicze na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Wyświęcony na kapłana został w Poznaniu w 1963. Od 1966 przebywa w Rzymie, gdzie najpierw studiował prawo kanoniczne, a od 1972 do 1999 pracował w Najwyższym Trybunale Sygnatury Apostolskiej, dochodząc w nim do stanowiska prefekta (od 4 października 1998). Był też prezesem Sądu Kasacyjnego Państwa Watykańskiego.

W 1983 otrzymał święcenia biskupie (biskup tytularny Agropoli), a osiem lat później został mianowany arcybiskupem. Od listopada 1999 z mianowania Jana Pawła II jest prefektem Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego, czyli urzędu watykańskiego zajmującego się całokształtem katolickiego systemu oświaty i nauki oraz wielkim kanclerzem Uniwersytetu Gregoriańskiego. W 2001 został kardynałem. Wziął udział w konklawe po śmierci Jana Pawła II w kwietniu 2005. 21 lutego 2011 został promowany do rangi kardynała prezbitera[1].

Uchodzi za jednego z najlepszych współczesnych znawców prawa kanonicznego. Jest autorem i współautorem licznych publikacji książkowych oraz artykułów w czasopismach kanonicznych i pracach zbiorowych. Łącznie jego bibliografia przekracza 550 publikacji w 12 językach. Poza językiem polskim posługuje się także językiem włoskim i angielskim.

Odznaczenia i tytuły

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 9 listopada 2009 został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[2].

W 2010 za wkład w dzieło pojednania został uhonorowany Komandorią Missio Reconciliationis.

Otrzymał doktorat honoris causa Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (1998), Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1999)[3], Uniwersytetu w Pasawie w Niemczech (8 lutego 2001), Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza (22 marca 2004) oraz Uniwersytetu Śląskiego (25 listopada 2010)[4].

Od 2008 jest filistrem honoris causa Korporacji Akademickiej Magna-Poloniapotrzebne źródło.

Przypisy

  1. ↑ ak/rv: Stolica Apostolska: tegoroczne kanonizacje 23 października. radiovaticana.org, 2011-02-21. [dostęp 2011-02-21].
  2. ↑ M.P. z 2010 r. Nr 28, poz. 349 [dostęp 2010-11-24]
  3. ↑ Doktorzy Honoris Causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. kul.pl. [dostęp 2011-02-23].
  4. ↑ Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Śląskiego. us.edu.pl. [dostęp 2011-02-21].

Linki zewnętrzne