Dewiza: (ang.) Unity, Freedom, Work
(Jedność, Wolność, Praca) Hymn: Ngaikomborerwe nyika ye Zimbabwe
(Błogosławiona bądź ziemio Zimbabwe) Język urzędowy angielski Stolica Harare Ustrój polityczny republika Głowa państwa prezydent Robert Mugabe Przewodniczący
parlamentu Lovemore Moyo Szef rządu Premier Morgan Tsvangirai Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe 61. na świecie
390 580 km²
3910 km² (1,00%) Liczba ludności (2010)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia 72. na świecie
12 595 593▲
32 osób/km² PKB (2010)
 • całkowite 
 • na osobę
5574 mln. USD^[1]▲
475 USD▲ PKB (PPP) (2010)
 • całkowite 
 • na osobę
4644 mln. USD^[2]▲
395 USD▲ Jednostka monetarna różne waluty^[1] Niepodległość
-ogłoszona
-uznana od Wielkiej Brytanii
11 XI 1965 (jako Rodezja)
17 IV 1980 (jako Zimbabwe) Strefa czasowa UTC +2 Kod ISO 3166 ZW Domena internetowa .zw Kod samochodowy ZW Kod samolotowy Z Kod telefoniczny +263 ¹  Dane szacunkowe na lipiec 2008 roku, podane za CIA The World Factbook (źródło:CIA) (ang.)
²  Dane dotyczące PKB na podstawie szacunków Międzynarodowego Funduszu Walutowego na rok 2010 (źródło: IMF)

Zimbabwe, Republika Zimbabwe (Republic of Zimbabwe), dawniej Rodezja – państwo położone w południowej Afryce. Jego stolicą jest Harare. Prezydentem kraju jest Robert Mugabe. Około 98% ludności stanowią czarnoskórzy, biali zaś 2%.

Ustrój polityczny

Zimbabwe jest republiką i byłym członkiem Wspólnoty Narodów. Według konstytucji z 1980, modyfikowanej w 1990, głową państwa i szefem rządu jest prezydent wybierany na 6 lat przez parlament. Władza ustawodawcza należy do Izby Zgromadzenia (parlamentu) o kadencji 6-letniej (80% deputowanych z wyborów powszechnych, ponadto 12 członków mianowanych przez prezydenta, 10 wodzów plemiennych i 8 gubernatorów prowincji). Władzę wykonawczą sprawuje rząd powoływany przez prezydenta. Faktycznie dyktatorskie rządy sprawuje od 1980 roku (najpierw jako premier, a od 1987 jako prezydent) Robert Mugabe.

29 marca 2008 w Zimbabwe odbyły się połączone wybory prezydenckie i parlamentarne. Kandydowali w nich Robert Mugabe (byłaby to jego 5. kadencja z rzędu), lider opozycyjnej partii Ruch na rzecz Zmian Demokratycznych Morgan Tsvangirai oraz kandydat niezależny Simba Makoni. Opozycja oraz niezależni obserwatorzy na własną rękę policzyli głosy (korzystając z protokołów wywieszanych na drzwiach lokali wyborczych). Na tej podstawie ogłosili, że Morgan Tsvangirai uzyskał w granicach 48–49% głosów i powinien spotkać się w II rundzie z Mugabe, którego wynik wyniósł 41–43% głosów. Komisja Wyborcza do 2 kwietnia ogłosiła jedynie wyniki z połowy okręgów wskazujące na nieznaczną przewagę opozycji^[2].

W pierwszej rundzie wyborów 29 marca wygrał kandydat opozycji Morgan Tsvangirai, który uzyskał 47,9% głosów. Robert Mugabe zdobył 43,2 proc. Druga runda wyborów prezydenckich miała się odbyć 27 czerwca. W tym czasie Robert Mugabe zdecydował się na zakup 3 000 000 sztuk chińskiej amunicji do karabinów AK-47 i 3000 moździerzy^[3].

Przed drugą turą wyborów Morgan Tsvangirai w obawie o swe życie przebywał czasowo w RPA, a następnie wobec nasilającej się fali przemocy wobec jego zwolenników – zamordowano około 90 opozycyjnych działaczy – wycofał się z kandydowania.

Druga tura wyborów odbyła się 28 czerwca 2008. Według oficjalnych wyników Robert Mugabe "zdobył" 85,51% głosów i pozostał prezydentem na kolejną kadencję. Liczenie głosów po pierwszej turze wyborów zajęło cztery miesiące, po drugiej 48 godzin. Wybory opozycja nazwała "farsą", a wspólnota międzynarodowa uznała je za nielegalne^[4].

W efekcie sytuacji politycznej w Zimbabwe Unia Europejska wprowadziła sankcje polityczne polegające na zamrożeniu aktywów i zakazu wjazdu na teren Unii. 22.07.2008 do listy 131 Zimbabweńczyków, dotychczas objętych zakazem wjazdu do UE i zamrożeniem aktywów, dodano 37 kolejnych nazwisk i cztery firmy^[5].

15 września 2008 Morgan Tsvangirai i Robert Mugabe, w obecności delegacji państw Wspólnoty Rozwoju Afryki Południowej, podpisali porozumienie o podziale władzy i utworzeniu rządu jedności narodowej. Wedle uzgodnień urząd premiera Zimbabwe przypadł Tsvangirainiemu a urząd prezydenta Mugabemu^{potrzebne źródło}.

6 marca 2009 doszło do wypadku samochodowego, w którym śmierć poniosła żona Morgana Tsvangirai – Susana, a on sam odniósł obrażenia. Sibanengi Dabe rzecznik prasowy Ruchu na rzecz Zmian Demokratycznych (MDC), którego przywódcą jest Morgan Tsvangirai w wypowiedzi dla mediów stwierdził, iż nie był to w istocie rzeczy wypadek, lecz zamach na lidera opozycji^[6].

Historia

Tereny obecnego Zimbabwe były zasiedlone już w odległej przeszłości przez najstarszych mieszkańców pd. Afryki — Buszmenów, którzy przybyli tu prawdopodobnie w I tysiącleciu p.n.e.

Od VIII w. napływ ludów Bantu, które podbiły miejscowych rolników, a Buszmenów zepchnęły na pd. i stworzyły w X w. Wielkie Zimbabwe.

Od XV w. w składzie imperium Monomotapa, które osiągnęło rozkwit w XV–XVI w., a rozpadło się 1693 po najeździe ludu Rozwi.

W XVIII w. Rozwi stworzyli silne państwo plemienne i kontynuowali tradycje Wielkiego Zimbabwe.

W 1890 nastąpił podbój terenów dzisiejszego Zimbabwe przez Wielką Brytanię. Teren ten proklamował niepodległość w 1965 jako Rodezja (z rządami białej mniejszości). W roku 1980 nastąpiło proklamowanie niepodległego Zimbabwe, gdzie władzę przejęła czarna większość.

Geografia

 Osobny artykuł: Geografia Zimbabwe.

Na terenie tego kraju znajdują się następujące Parki Narodowe:
Park Narodowy Cecil Kop
Park Narodowy Chimanimani
Park Narodowy Chizarira
Park Narodowy Hwange
Park Narodowy Gonareshou
Park Narodowy Mana Pools
Park Narodowy Matobo
Park Narodowy Matusadona
Park Narodowy Tshabalala
Park Narodowy Wodospadów Wiktorii

Gospodarka

W okresie kolonializmu i późniejszych rządów Europejczyków jeden z najlepiej rozwiniętych gospodarczo krajów Afryki.

Produkt krajowy brutto na 1 mieszkańca wynosi 355 dolary USA (2009).

W latach 90. nastąpił spadek tempa wzrostu gospodarczego, spowodowany głównie błędami w zarządzaniu gospodarką i katastrofalną suszą (1991–92), która zniszczyła około 71% plonów zbóż.

Od początków rządów Roberta Mugabe rozpoczął się proces przymusowego odbierania ziemi białym farmerom i zmuszania ich do emigracji, co spowodowało całkowite załamanie gospodarki. 7 lipca 2007 minister handlu Obert Mpofu na polecenie prezydenta Roberta Mugabe nakazał właścicielom sklepów, bazarowych kramów oraz fabryk obniżkę cen towarów o połowę pod sankcją karną. Wywołał w ten sposób zamieszki ludności szturmującej punkty handlowe, w efekcie których zdemolowano wiele placówek handlowych i rozkradziono towar. Aresztowano około 1500 opornych kupców, wielu udało się "na urlop" do krajów ościennych, zamykając sklepy^{potrzebne źródło}.

Stopa bezrobocia wynosi szacunkowo około 95%.

W sierpniu 2008 w Zimbabwe wybuchła epidemia cholery, która do grudnia 2008 zabiła według oficjalnych danych 1 111 osób.^[7].

Hiperinflacja w Zimbabwe

Inflacja w Zimbabwe gwałtownie rosła począwszy od 1998 roku, kiedy wynosiła 32%. Inflacja na koniec roku 2007 przekroczyła 100 tys. procent w skali rocznej. W maju 2008 wprowadzono do obiegu banknot o nominale 500 000 000 dolarów zimbabweńskich oraz specjalne czeki rolne o nominałach 5, 25 oraz 50 miliardów dolarów zimbabweńskich. W pierwszych dniach lipca 2008 1 złoty polski był wart 8 miliardów dolarów zimbabweńskich. W tym samym miesiącu rząd Zimbabwe ogłosił oficjalnie inflację na poziomie 231 milionów procent, wprowadzając jednocześnie na rynek banknot o nominale 100 miliardów dolarów zimbabweńskich. 30 lipca 2008 dyrektor Banku Centralnego Zimbabwe Gideon Gono ogłosił, że aby ograniczyć skutki hiperinflacji od 1 sierpnia przeprowadzona zostanie denominacja dolara Zimbabwe w proporcji 10 miliardów:1. Jednym z powodów podjęcia decyzji o denominacji był problem z systemami informatycznymi bankomatów, które nie zostały zaprogramowane do obsługi kwot posiadających olbrzymią liczbę zer^[8].

W związku z brakiem zaufania do danych podawanych przez rząd Zimbabwe ekspert, profesor Steve Hanke, starszy członek waszyngtońskiego Cato Institute przeprowadził analizę rynkową, w wyniku której ustalił rzeczywisty indeks hiperinflacji w Zimbabwe. Ostatnie kalkulacje wykazują, iż jest ona na poziomie 13,2 miliarda procent miesięcznie, co stanowi 516 trylionów (516 000 000 000 000 000 000) procent w stosunku rocznym^[9]. Zimbabweńska hiperinflacja stała się tym samym drugą największą w historii świata, wyprzedzając jugosłowiańską hiperinflację z 1994 r. a stając po węgierskiej z roku 1946, w której wynosiła ona prawie 13 biliardów (12 950 000 000 000 000) procent miesięcznie, z cenami podwajającymi się co każde 15,6 godziny. W stanie na listopad 2008 ceny w Zimbabwe podwajają się co 1,3 dnia (31,2 godziny). 17 stycznia 2009 roku wyemitowane zostały banknoty o nominale 10 bilionów dolarów, przygotowane są również banknoty o nominałach 20, 50 i 100 bilionów dolarów, jednak nie zostały jeszcze wprowadzone do obiegu. 31 stycznia 2009 minister finansów Zimbabwe ogłosił, że dolar Zimbabwe przestał być jedyną obowiązującą walutą^[10].

Ludność

Struktura etniczna^[11]:

• Szona: 54,7%
• Ndbele: 12,4%
• Manyika: 6,9%
• Nyanja: 5,2%
• Ndau: 3,8%
• Kalanga: 1,8%
• pozostali: 15,2%

Religia^[12]:

• protestantyzm – 58,26%:
  • zielonoświątkowcy – 19,74%, gł. Zbory Boże
  • Afrykański Kościół Apostolski (Marange) – 7,8%,
  • Chrześcijański Kościół Syjonu – 4,28%,
  • Kościół Adwentystów Dnia Siódmego – 4,13%,
  • Misja Wiary Apostolskiej Południowej Afryki – 3,14%,
  • Kościół Anglikański – 2,74%,
  • Kościół Metodystyczny – 2,1%,
  • Kościoły Chrystusowe – 1,8%,
  • Konwencja Baptystyczna – 1,5%
  • Armia Zbawienia – 1%
  • luteranizm – 1%
• animizm – 26%,
• katolicyzm – 7,03%,

 Osobny artykuł: Podział administracyjny Kościoła katolickiego w Zimbabwe.

• islam – 1%,
• Świadkowie Jehowy – 0,28%,

 Osobny artykuł: Świadkowie Jehowy w Zimbabwe.

• judaizm – 0,09%

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Informacje podstawowe o Zimbabwe w witrynie organizacji UNICEF
• Oficjalny serwis rządu Zimbabwe (ang.)
• [3]