Zimna Wódka (dodatkowa nazwa w j. niem. Kaltwasser, śl. Kaltwaser, Zimno Wůdka) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Ujazd.

Obecnie wieś liczy ok. 800 mieszkańców.

W latach 1945-54 siedziba gminy Zimna Wódka. Od 1950 miejscowość należy administracyjnie do województwa opolskiego.

Historia

Miejscowość znajduje się na terenie określonym w bulli protekcyjnej papieża Hadriana IV z 1155 r. jako „Circuitio iuxta Cozli”, czyli „ujazd koło Koźla”. Staropolskie słowo "ujazd" oznaczało teren wytyczony przez całodzienny konny objazd, podczas którego ustalano m.in., kto jest właścicielem poszczególnych pól i w razie potrzeby dokonywano nowych rozgraniczeń.

Po raz pierwszy wzmianka o miejscowości Zimnawodca pojawia się w ugodzie księcia opolskiego Władysława z biskupem wrocławskim Tomaszem I, sporządzonej w 1260 r. w Sławięcicach. Nazwa oznacza osadę leżącą nad potokiem.

Zapis dotyczący miejscowości w Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego - w rozdziale "Rejestr ujazdowski" - informuje: Podobnie w Zimnej Wódce [in Zymnawodka] jest siedemdziesiąt łanów, z których pan biskup ma sześć pod pług, sołtys siedem, pleban dwa, a do pana należy pięćdziesiąt pięć łanów wraz z serwitutami. Także tam są cztery łany nie nadające się do użytku. Wzmianka o plebanie dowodzi istnienia tu już kościoła i parafii.

W piśmie ławników strzeleckich z 8 marca 1324 r. mowa jest o Krystianie, proboszczu de frigido fonte [po łacinie Zimna Woda].

W spisie parafii dekanatu ujazdowskiego z 14 stycznia 1376 r., sporządzonym w Awinionie w notariacie kardynała Jana, biskupa Sabiny, Zimna Wódka występuje pod nazwą Caldeborn.

List z wypowiedzeniem wojny trzydziestu czterech śląskich rycerzy wystosowany 4 lipca 1410 r.^[1] do Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego podpisał m.in. Petulin z Caldim Wasser, którą to miejscowość Szymon Koszyk identyfikuje jako Zimną Wódkę^[2].

W protokole z pierwszej wizytacji przeprowadzonej w 1690 r. w parafii Klucze ponownie występuje jako Zimnawodka^[3].

Historia najnowsza

15 sierpnia 2008 roku około godziny 17:00 w wieś uderzyła trąba powietrzna z prawdopodobną siłą F4 w skali Fujity i uszkodziła 15 gospodarstw^[4].

Liczba mieszkańców

• 1845 – 454
• 1910 – 725
• 1925 – 696
• 1933 – 676

Zabytki

• Na wzgórku w centrum wsi barokowy drewniany kościół z XV w. o konstrukcji zrębowej pw. Marii Magdaleny – po kapitalnym remoncie.
• Dwa dzwony kościelne z 1493 zostały wywiezione w czasie II wojny światowej do przetopienia, szczęśliwie ocalały, ale do dziś nie wróciły na swoje miejsce – znajdują się prawdopodobnie w jakimś kościele w Niemczech ^{potrzebne źródło}.

Przypisy