Zozym (papież)

Skocz do: nawigacji, szukaj

Zozym (Zosim, Zosimos) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 18 marca 417 do 26 grudnia 418.

Z pochodzenia był Grekiem. W swej posłudze jako papież pragnął zreorganizować hierarchię w Galii. Odegrał też ważną rolę w kontrowersji pelagiańskiej, wobec której jego stanowisko ulegało zmianom. Po potępieniu tez Pelagiusza i Celestiusza przez afrykański synod w Kartaginie w 411 r., jesienią 417 r. przywrócił ich ponownie do komunii z Kościołem[1][2]. Motywy są poddawane dyskusji, prawdopodobnie pragnął uniknąć rygoryzmu biskupów afrykańskich odnośnie do nauczania o grzechu pierworodnym bądź to ze względów teologicznych, bądź bardziej osobistych[3]. Na skutek żywej i jednomyślnej interwencji episkopatu afrykańskiego, który na XVI synodzie w 418 r. w 9 kanonach ponowił anatemy z 411 r.[4], promulgował ostatecznie, w liście zwanym Tractoria, otwarte potępienie Pelagiusza i Celestiusza. Tekst listu zachował się jedynie we fragmentach, mimo iż krążył jako encyklika (list okrężny) na całym Wschodzie chrześcijańskim, otrzymali go wszyscy patriarchowie: w Egipcie, Konstantynopolu, Tesalonikach i w Jerozolimie. Tractoria cytowana jest m.in. w liście 190 (PL 20,693) św. Augustyna[5][6]. W reakcji szereg biskupów Italii, m.in. Julian z Eklanum, rozpoczęło schizmę, która skończyła się ich wydaleniem z kraju. Przeciw listowi Tractoria protestował synod w Akwilei (PL 48, 509-526)[2][6].

Jest pochowany w Rzymie, w kościele św.Wawrzyńca.

Wspomina się go 26 grudnia.

Przypisy

  1. ↑ Anatema synodu wobec poglądów oznaczała bowiem równocześnie wyłączenie ze społeczności wierzących Pelagiusza i Celestiusza i każdego kto wyznawał potępione poglądy.
  2. ↑ 2,0 2,1 B. Studer, Zosime pape [w:] Dictionnaire encyclopédique du christianisme ancien, red. Angelo Di Berardino, adaptacja francuska red. François Vial, Paryż 1990 Cerf, tom II, s.2570 ISBN 2-204-04182-3.
  3. ↑ Por. Gerald Bonner, Les origines africaines de la doctrine augustinienne sur la chute et la péché originel, „Augustinus” 12 (1967) s. 116
  4. ↑ Zob zestawienie kanonów obydwu synodów: Gerald Bonner, dz. cyt., s. 102 przyp. 14.
  5. ↑ Denzinger 231 (Fragment o grzechu pierworodnym). Por. H. Denzinger, Symboles et Définitions de la Foi Catholique (wyd. 32), P. Hünermann, J. Hoffman (opracowanie), Paris 2005 Cerf, s. 79 ISBN 2-204-06844-6
  6. ↑ 6,0 6,1 Zosym I w: Słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa. J. M. Szymusiak SJ, M. Starowieyski (oprac. ). Poznań: Księgarnia św. Wojciecha, 1971, s. 397. 

Linki zewnętrzne